Ibuprom | Dla Niepokonanych

Skąd się wzięły Zielone Anioły? Te wymyśliła Marta

Tak wyglądają ZIELONE ANIOŁY

Odpowiedź jest bardzo prosta -zielone anioły przyleciały do nas z chmur. Posiadają swoich braci w Bieszczadach i brzęczą mi za uchem w czasie całej akcji z Dzieciakami  z Kliniki.

Posłuchajcie  jeśli  ktoś jeszcze nie słyszał:

 Ukłon dla zespołu  Stare Dobre Małżeństwo- wasze piosenki tez czasami leczą....

Wierzę,ze one są...pomogły z pogodą i  w innych sprawach też!

Zgarniają do mnie samych pozytywnych ludzi, którzy pomagają realizowć moje niecne plany.

Kolejny raz wszystkim dziękuję.

Krótkie wątpliwości a dyplom Bartka

ZAczynam się zastanawiać czy idę właściwą drogą. Może zamiast skoku podarowac dzieciom coś innego?

Moje wątpliwości rozwiewa mama Bartka: " Jeszcze nikt  nigdy naszym dzieciom nie podarował  czegos takiego niezwyklego- Niech się Pani nie zastanawia i robi swoje"

DOBRZE  PANI JOLU!Patrzac na Bartka - ma to sens!

wszyscy moi bohaterowie wyrazili zgodę na publikację ich wizerunku i  wypowiedzi w internecie.

Telewizja o nas 6 czerwca 2009

<http://ww6.tvp.pl/18090,911518,1.view     tutaj ciągle jesli sie cierpliwie poczeka - mozna zobaczyć wydanie faktów  z dnia  6 czerwca 2009

tu mamy tekst z serwisu  informacyjnegoTVP:

ostatnia aktualizacja: sobota, 06 czerwca 2009 godz. 19:15

Skok marzeń

Na lotnisku Aeroklubu Dolnośląskiego w podwrocławskich Mirosławicach spełniło się marzenie 12-letniego chorego na białaczkę Bartka. Chłopiec wspólnie z instruktorem skoczył ze spadochronem.

Bartek skoczył w tandemie, czyli przypięty specjalną uprzężą do instruktora. Fundacja, która mu to umożliwiła zebrała już pieniądze na skoki dla kolejnych dzieci -pacjentów Kliniki Onkologii Dziecięcej we Wrocławiu. Bartek od pięciu lat choruje na białaczkę. Pół roku temu miał przeszczep szpiku. Teraz szybko dochodzi do zdrowia. Chłopiec nie tylko pierwszy raz skoczył ze spadochronem, ale też pierwszy raz leciał samolotem. Zanim Bartek mógł spełnić swoje marzenie musiał przejść kurs zachowania w powietrzu. Potem został ubrany w kombinezon i mógł wsiąść do samolotu, by „wysiąść” z niego na wysokości – bagatela – 4 tys. metrów. Bartek skoczył w tandemie, czyli przypięty specjalną uprzężą do instruktora. Zanim znalazł się na ziemi przez kilka minut mógł podziwiać ziemię z lotu ptaka. Po czym bezpiecznie wylądował. Na pomysł, żeby chore dzieci mogły latać wpadła Elżbieta Świączkowska - pracownica firmy farmaceutycznej współpracującej z Kliniką Onkologii Dziecięcej. Sama ma na koncie trzy skoki spadochronowe z instruktorem. W sobotę Bartek jako pierwszy pacjent kliniki onkologii odważył się na skok. Ale już wiadomo, że są kolejni chętni. 4 lipca w przestworza poszybuje czwórka jego kolegów. Małgorzata Orzeł

Chcę sprostować tylko jedno: NIE MA ZADNEJ FUNDACJI !!!!!!!!!!!!!!!!!! Fundacja to ja i  moja choroba spowodowana podniebnym wirusem. Przechodzi on chyba jakąś ostrą fazę  bo dołączają do mnie  coraz większe rzecze sprzymierzeńców.  Zarażam jak diabli!!!!!

O Srebrna Natalio....O zielone Anioły.... 5 lipca 2009

Najpiękniejszy uśmiech jaki widziałam

Pzryczepiły się do nas Zielone Anioły ...i goszczą we wszystkich naszych działaniach. Ba! nawet nam pomagają

6 czerwca miała z nami polecieć jeszce Natalia. Niestety wyniki badań nakazły jej zostać na ziemi.Przełożyłyśmy wylot na 11 lipca. ale:

 Znowu pozwolę sobie skorzystać z mojego materiału zamieszonego w necie:

http://www.wiadomosci24.pl/artykul/o_zielony_aniele_o_srebrna_natalio_znowu_fruniemy_103067.html  ...Zmartwiona dziewczyna dowiedziała się, że nie poleci również 11 lipca, ponieważ 4 dni przed wylotem musi rozpocząć w Klinice kolejny etap leczenia. Moje zielone anioły z chmur postanowiły zadziałać. Samolot wrocławski nietypowo wylądował w Ostrowie Wielkopolskim, który jest rodzinnym miastem Natalii. Wystarczyło już teraz tylko kilka telefonów, żeby potwierdzić, że wrocławscy piloci biorący udział w mojej akcji są również na miejscu. Pod skrzydło swojego spadochronu zaprosił ją Krzysztof Mikulski znany jako "Ojciec Tandem", a przepiękne zdjęcia wykonał Sławek Król. Uważam, że udało mu się uchwycić jeden z najpiękniejszych uśmiechów. Natalia podpisała swoją fotografię "Opalam się na wysokości 4 tys. m". "Wyraziła zgodę,zeby  jej zdjęcia pojawiły się w sieci. Piszę o niej powyższy artykuł- a  dziewczyna komentuje to tak:" jesli dzieki tym zdjęciom polecą inne dzieci- to nie mam nic przeciwko".Sama uważam,ze zdjęcia są technicznie piękne, a sama Natalia wygląda na nich bosko.

Zamieszcza zresztą je wszystkie na portalu nasza-klasa

http://nasza-klasa.pl/profile/11540459/gallery/16 .   

Zdjęcie do dziś zostało obejrzane 556 razy  i zawiera 44 komentarze. Znajduję wśród autorów  sporo ludzi z kręgu kibiców mojej akcji. Dziękuję wszystkim za pomoc.

Pozostałym , którzy zechcą zobaczyć zdjęcie proponuję się dopisac .Natalii na pewno  będzie miło.

 Jej zdjęcie zamieszczone zostaje na fikcyjnym koncie sympatyków skoków spadocheronowych.Natalia dopisze się tam  w następujący sposób:

 Natalio niech tak się stanie.

 w kolejce czeka jeszcze 7 dzieci....Szukam różnych sposobów na zgromadzenie środków finansowych.

6 czerwca 2009 BARTEK

Bartek i Krawiec

Od samego rana modlimy się o pogodę.  fragment mojego artykułu:

"Bartek przyjeżdża z bratem i rodzicami. To miły, sympatyczny chłopiec. Przyjeżdża też ekipa telewizyjna. Czuję, że to sprawka aniołów z chmur, bowiem okazuje się, że reporterka wrocławskich Faktów prywatnie jest skoczkiem spadochronowym. Wszyscy chcą wiedzieć, czy mały człowiek się boi. Jego odpowiedź chyba zaskakuje najtwardszych: - Ja już tyle w życiu przeszedłem, że niczego się nie boję. Odprowadzam go do samolotu. Ubrany w kolorowy kombinezon, okulary i rękawice trzyma za rękę "Krawca" - pilota, który ma na koncie kilka skoków z ludźmi niepełnosprawnymi.Jego macierzysty aeroklub jest w Zielonej Górze, ale przyjechał tu specjalnie dla Bartka. Kiedy po kilkudziesięciu minutach są znowu na ziemi, chłopiec na pytania "jak było?" początkowo jest w stanie powiedzieć tylko "suuuper". Później płyną opowieści o widokach i o tym, jak jest w chmurach, kiedy kłują igiełki lodu. Zdjęcia i wręczenie dyplomu kończą naszą wizytę na lotnisku. Tydzień później Bartek dostaje film, który udokumentował jego wyczyn."

zdjęcia Bartka mozemy zobaczyć  tutaj:

cały artykuł jest tutaj: 

Wyczyn  Bartka oglądamy w wydaniu Teleexpresu, Faktach wroclawskich oraz w głównym wydaniu wiadomości  TVP1.

Dzięki temu  zyskujemy sympatię wielu  ludzi , a ja zaczynam gromadzić środki na  następne skoki.

Dzieci zobaczyły radość i zachwyt Bartka. Odwożę cała rodzinę na Stadion  Olimpijski gdzie właśnie trwają Onkoigrzyska. Dzieci i rodzice otaczają mnie wianuszkiem i pada tysiące pytań.

Acha..... wirus robi swoje- zaraża podniebnym szaleństwem..... 

 Wita nas Pani Profesor Chybicka. spełnia się moje malutkie marzenie,zeby poznać ją osobiście. Długo rozmawiamy. Pani profesor ogląda film i zdjęcia Bartka. W wypowiedzi telewizyjnej  powie ,że taka adrenalina  jest dzieciom potrzebna.

Znajomi, którzy nas widzieli w TVP - mówią do mnie " te! Pozytywna Adrenalina -"

Cała idea nagle nabiera wyraźnego sensu . Nawet sceptycy widząc  buzię Bartka zmieniają zdanie 

Wiem ! potrzebuję pieniędzy na następne skoki dla dzieciaków. 

KLINIKA NA BUJWIDA

ogłoszenie

W marcu  zaczynam pomagać Klinice na ul. Bujwida we Wrocławiu. Klinika Tarnsplantacji Szpiku Hematologii i Onkologii Dziecięcej. Początkowo  jest to zbiórka  środków higienicznych i zabawek.

Oceniam ,ze to jednak za mało. Tym dzieciakom potrzeba czegoś szczególnego...

Pierwsze skojarzenie to ....oczywiście Anioły z Chmur.

Dzwonię do Pilotów i teraz ja zarazam pomysłem. Zabierzmy dzieci  pod chmury!

w Klinice wieszam  ogłoszenie.Przez miesiąc wisi bez odzewu, az wreszcie pojawia się 12 letni Bartek.

Jego rodzice wyrażają zgodę. Ustalamy date skoku - 6 czerwca 2009

Do Trzech razy sztuka.... październik 2008

Jesień- prawie koniec sezonu. Gazeta z wywiadem trafia do aptek w całej Polsce. Przywożę ją na lotnisko.Lecimy dziś znowu pod chmury.Ziemia rozebrała się ze swoich zielonych sukienek. Myślę,ze bedzie zupełnie inaczej.

Lecimy znowu w klarowne niebo. Chyba tych chmur się nie doczekam. Pod nami zalew Mietków- wygląda jak kacza sadzawka, a przecież plywają na nim na deskach.

Po szczegółowym instruktażu - pilot mówi,ze  teraz NAPRAWDE sama mam otworzyc spadochron.

Tak strasznie przezywam to zadanie,ze kiedy w końcu widzę przed oczyma jego ręce- coś blokuje czas. Wykonuję ruch i..........dramatyczne sekundy kiedy wspólnie pędzimy w dół z prędkością  220 km/ h wydają się wiecznościa.

Hej Robercie! dziękuję ,ze zachowałeś zimną krew. Otworzyłam!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Trzeci raz oceniam jako najpięknieszy - strach, emocje, wiodoki , satysfakcja, swiadomość,

Ten sport to 2 w jednym: ekspresja -pęd ,szum, niebezpieczeństwo, adrenalina  i przeciwnie Majestatyczne spadanie- ciszy , która nastaje po otwarciu czaszy nie da opisać.

To tak  jakby bolid Kubicy połaczyć  z ptakiem. 

Wszystkich dookoła namawiam na to przeżycie i większość wznosi oczy do nieba. Wcale nie po to ,zeby oglądać chmury.

Stuknięta? Nieeeeeeeeeeeeeeee zarażona i raczej nieuleczalna